• Sybil van Dam leest het verhaal van de vermiste kater Godfried voor

    Ellen Toledo
  • Ria Dijk houdt een welkomstpraatje

    Ellen Toledo
  • Sybil is erg blij met de cadeaubon

    Ellen Toledo
  • Genieten van een lunch

    Ellen Toledo

"Godfried vermist" door Sybil

HEEMSTEDE Tijdens de zevende editie van de Nationale Voorleeslunch werden afgelopen vrijdag ouderen in het hele land voorgelezen. In Plein 1 in Heemstede las Sybil van Dam, bekend van 'De Verhalentafel' het verhaal 'Godfried vermist' voor over de vermiste kater Godfried. Maarten Spanjer schreef dit verhaal voor de Nationale Voorleeslunch, dat zich afspeelt in 1969, tegen de achtergrond van de wedstrijd Ajax - Benfica. Na de ontvangst met koffie en wat lekkers heet Ria Dijk, medewerkster van de bibliotheek, de aanwezigen van harte welkom. Nadat iedereen ademloos naar het verhaal geluisterd heeft borduurt Van Dam voort op enkele passages uit het verhaal, om te laten zien hoe verbindend mooie verhalen kunnen zijn. Herinneringen uit die tijd komen al snel naar boven. ,, En als ik zeg Europacup Ajax-Benfica 1969 op 5 maart, zegt jullie dat wat?". ,, Eusebio, de Parel van Mozambique", wordt er geroepen". Nella. ,,mijn zoon zei altijd Eusebìo." Sybil. ,, Weten jullie nog wat de stand van de wedstrijd was? En Han Rensenbrink, zegt jullie dat wat?" ,,Wil je mijn marmotje zien" , wordt er geroepen. Het ene na het andere TV-programma uit die tijd komt naar boven. Van Willem 'O' Duys, Ome Willem tot Swiebertje. Ria Dijk. ,, Voorlezen is heel belangrijk om mensen uit hun isolement te halen. Het is een heel sociaal gebeuren. Verhalen vertellen is net zoals met muziek, het verbindt mensen. Je ziet hoe Sybil het vertelt, heel erg beeldend. Iedereen krijgt het verhaal in z'n hoofd, ze zien het voor zich. Een stuk verbinding dus, je ziet en hoort allemaal hetzelfde". De Voorleeslunch wordt afgesloten met koffie, thee en verse broodjes.

Ria bedankt Sybil voor het voorlezen en de leuke manier waarop ze het verhaal vertelde. Namens de bibliotheek overhandigt ze haar een cadeaubon. Sybil. ,, Als ik een verhaal vertel dan is het voor mij een film. Ik vind het leuk om het op een leuke manier te brengen. Als je probeert om zelf in het verhaal te kruipen, krijg je ook je toehoorders mee. Dan zitten ze zelf ook in het verhaal. En het was ook leuk dat er een paar nostalgische dingen in voorkwamen, zodat ik na afloop van het verhaal kon vragen of ze zich die konden herinneren". Ria. ,, Zeker voor mensen die vergeetachtig of dementerend zijn kan je heel goed een appèl doen op periodes waarin ze in de bloei van hun leven waren". Behalve veel deelnemers van de Verhalentafel, waren er ook twee mensen van buitenaf naar de Voorleeslunch gekomen. Sybil. ,, Ik doe het nog steeds met heel veel liefde en plezier, ze zijn me dierbaar, elke keer weer".

Ellen Toledo