• Archief

Bavokerk- en parochie heeft indrukwekkende historie

HEEMSTEDE De Bavokerk aan de Herenweg 88 bestaat 140 jaar en de parochie zelfs 325 jaar en dat wordt komend weekend gevierd. Zaterdag 5 oktober is de kerk de gehele dag geopend voor rondleidingen en is er een tentoonstelling over de historie van de kerk te zien. Zondag 6 oktober wordt om 10.00 uur gestart met een Eucharistieviering met als voorgangers kapelaan Rob Verhaegh en pastor Ans Dekker. Na de viering zijn er ook deze dag diverse rondleidingen. Zondag 20 oktober is er vanaf 15.00 uur een concert van de drie Bavokoren: het grote Bavokoor, het dameskoor en In Between, met als dirigent Rob Draijer. De pianiste van In Between, Alina Konstantinova, treedt ook solo op.

Het verhaal van de Bavokerk start in 1694. De Heer van Berkenrode, Benjamin Pouille, was de katholieken goed gezind en stelde in 1693 tegen een erfpachtsom van f 63 per jaar een "kroft" of "crocht", een stuk zandgrond, tegenover de huidige Bavokerk, beschikbaar voor de bouw van een kerk en pastorie. Op 5 maart 1694 was de eerste doop in de kerk. De statie telde toen vijfhonderd zielen. In 1726 was dat aantal gegroeid tot 920 zielen en er kwam een kapelaan bij. Op 1 juli 1817 legde de Heer van Berkenrode, Jhr. H.S. van Wickevoort Crommelin, de eerste steen voor een nieuwe kerk, de parochie telde 1547 zielen. Twaalf generaties maken deel uit van de Bavo gemeenschap aan de Herenweg op de rijke grond waar de hyacinten geurden en de tulpen ooit goud kostten.

In 1875 werd de grond Herenweg/Kerklaan aangekocht voor een kerkgebouw, de eerste steen gelegd op 4 april 1878, een jaar later werd de kerk geconsacreerd en werd een nieuw kerkhof achter de pas gebouwde kerk in gebruik genomen. 'De kerk van Berkenrode' staat mooi beschreven in het gedenkboek 'Hyacintegeur en Bisschopwijn', uitgegeven in 1979 bij gelegenheid van het 100-jarig bestaan van ons kerkgebouw, met bijdragen van Jan Bomans en Herman Hofhuizen. Daarin staan trieste verhalen over de Wereldoorlog, de klokkenroof, de ontplofte V1 die schade toebracht aan de kerk, maar ook feestelijke gebeurtenissen zoals de intocht van de drie nieuwe klokken na de oorlog, de nieuwe glas-in-lood ramen van Han Bijvoet.

Mede door de opbrengsten van de bollenveilingen kon de kerk verfraaid worden en aangepast aan de eisen die in de jaren zestig en zeventig werden gesteld. Communiebanken verdwenen, er kwam een nieuwe altaartafel. Delen van biechtstoelen en verwijderde Heerlijkheidsbanken werden hiervoor gebruikt. Pastoor Derk de Vries nam afscheid met de historische zin waarvan de betekenis alleen maar sterker wordt. Hij hield zijn opvolger pastor Paul Visser, de mensenvisser, voor: "Houd de lamp brandend". Na pastor Visser volgt een tijd van pastores die komen en gaan, onrustig vanuit het bisdom, maar de parochianen lijken meer verenigd dan ooit. Het vrijwilligerskorps groeit en bloeit als de bollen ooit daarvoor op Berkenrode. Dat geeft vertrouwen voor de toekomst.